Mga Halimbawa ng Epiko ng Pilipinas (21 Epiko with Buod)

Donya Juana- ang kapatid ni Donya Leonora at prinsesang ikinulong sa balon. Siya ay mas makapangyarihan pa kay Haring Salermo. May Taglay na Mahika Blanka Serpyente- isang ahas na may pitong ulo. Ito rin ang nagbabantay kay donya Leonora. Higante- ang tagapagbantay ni Donya Juana. Alaga ng taong matanda na nakasalubong ni Don Juan sa paglalakbay. May taglay na mahika at maitim ang kutis. Malaking agila – nagsakay kay Don Juan upang makapunta sa Reyno Delos. Sila ay may tatlong anak na lalaki.

Mga Halimbawa ng Epiko ng Pilipinas (21 Epiko with Buod)

Ang lugar na napili nila ay ang Palatine, isa sa pitong burol malapit sa Tiber River. Ayon kay Plutarch at Livy si Romulus ang nag silbing kauna-unahang hari nito. Binubuo ang pamahalaan ng Senate, Consuls, at Praetors.

Mga Tauhan sa Ibong Adarna. Pangunahing Tauhan. Ibong Adarna – ang mahiwagang ibon; Haring Fernando – pinakamakapangyarihang hari; Don Pedro – ang panganay na may pag-inggit kay Don Juan.; Don Diego – ang pangalawa at sunudsunuran kay Don Pedro; Don Juan – ang bunso at determinadong anak; Ibang pang mga tauhan. Donya Leonora – ang prinsesa na iniligtas ni Don Juan sa serpyente; .

Karamihan sa mga kabanata ay tungkol sa pag-ibig. Ang mga salitang ginagamit ay sobrang hirap intindihin kailangan mo talagang gumamit ng diksyunaryo para unuwain ang isang saknong. Pero pagkatapos kong basahin, masasabi ko na mahirap nga itong basahin pero madami ka namang makukuhang aral o mensahe sa korido. Ang natutunan ko sa Ibong Adarna ay kailangan natin tuparin ang lahat ng mga pangako natin, kailangan nating maging madasalin, lumapit sya Diyos kapag nangangailangan, bigyan ng pagpapahalaga sa pamilya at pagkakaibigan, kung papano rumespeto ng isang babae at kung papano rumespeto ang mga nakakatanda sa atin.

Natutunan ko din na masmaalam ang mga nakakatanda. Marami silang alam na hindi alan nga mga bata. Kapag sila ay nagsalita pawang may lamang ang sinasabi. Naging impluensyal sa akin ito dahil madaming kasong nagaaway ang mga kapatid na nagdudulot ng kamatayan ng isa.

Filipino with Ma’am Lal: Tagisan

A-beinte uno de Mayo, sa aking lupang tinubuan Nagsimula ang ideya na sulatin ko ang kwentong ito noong , apat na taon na ang nakararaan. Isang panahon iyong ang tingin ko sa pagsusulat ay isang indibidwal na akto. Isang bagay na ako lamang at ilang piling nilalang sa daigdig ang makagagawa. Nagsusulat kami sa isang makasining at matulaing paraang aabot sa isang pamantayang kami lamang ang nakaiintindi.

Bago pa man dumating ang mga Espanyol sa Pilipinas ay mayan na sa mga kwentong-epiko ang ating bansa. Ang ilan sa kilalang mga halimbawa ng epiko ng Pilipinas ay ang Biag ni Lam-ang (epikong Ilokano), Ibalon (epiko ng Bicol), Maragtas (epiko ng Bisayas), at Indarapatra at Sulayman (epiko ng .

Barroga, ang hepe ng seguridad sa aklatan. Matatapik naman sa balikat si Adoracion Bolos, ang dating tumatayong direktor noon ng aklatan, sapagkat isinulong niya ang proteksiyon sa mga bibihirang dokumento, aklat, at rekwerdo laban sa mga ganid na magnanakaw, at nangampanyang ibalik sa nasabing tanggapan ang mga nawawalang sinaunang dokumento at papeles.

Ayon sa testimonya ni Vincent Padua, ang may-ari ng Manila International Coins and Stamps Center, ipinagbili sa kaniya ni Bayhon ang ilang orihinal at antigong dokumento noong Nalulungkot ako kay Bayhon, na dating katuwang ni Direktor Serafin Quiason ng NHI, dahil hitik sa kaalaman at kadalubhasaan ang kaniyang utak para pahinugin lamang sa loob ng bilibid. Ngunit higit pa rito, nakasisira ng loob ang kaniyang halimbawa dahil sinayang niya ang pagtitiwala na ibinigay sa kaniya ng mga kawani ng Pambansang Aklatan.

Ang pagnanakaw ng dokumento at pagbebenta niyon sa kung sinong kolektor ay maituturing namang pagtataksil sa bayan, na puwedeng tumbasan ng parusang bitay kung nagkataong may batas hinggil sa gayong kasalanan. Makaliligtas lamang marahil si Bayhon, kung isusulat niya ang lahat sa serye ng mga aklat at nang maiwasang maibaon sa limot ang kasaysayan ng Filipinas.

Ang pagsusulat ang tanging paraan upang maibalik ni Bayhon ang naglahong tiwala sa kaniya ng madla. Hindi ordinaryong mananaliksik si Bayhon. Matinik siya sa mga wika, gaya ng Espanyol, Tsino, at Ingles, at alam na alam ang bituka ng aklatan at artsibo. Nang pasadahan ko ang kaniyang mga notbuk at papeles na pawang nasamsam ng pangkat ni Bolos noong , nagulat ako sa masinop niyang pagtatala ng mga pangyayari at pook at petsa at sanggunian, halimbawa ukol sa mga buhay-buhay ng mga maykayang pamilyang Filipino o Tsino o Espanyol, na pawang lingid sa kaalaman ng madla.

Standard Tulad ng nakagawian, ang dalawang buwan na bakasyon ay iuukol upang magsulat ng isang serye ng mga artikulo ukol sa isang makasaysayang bagay o lugar. Sa taong ito, tampok naman ang mga monumento sa Roxas Boulevard. May humigit-kumulang 20 monumento sa nabanggit na kalsada. Layunin ng serye na isa-isahin ang mga monumento, ilahad ang kanilang halaga sa kasaysayan, bakit ito ginawa, bakit sa isang tukoy na lugar ito inilagay, at kung papalaring makita ang impormasyon sino ang gumawa sa kanila.

Bago pa man dumating ang mga Espanyol sa Pilipinas ay mayan na sa mga kwentong-epiko ang ating bansa. Ang ilan sa kilalang mga halimbawa ng epiko ng Pilipinas ay ang Biag ni Lam-ang (epikong Ilokano), Ibalon (epiko ng Bicol), Maragtas (epiko ng Bisayas), at Indarapatra at Sulayman (epiko ng .

Some lines that struck me are: Wala na nga, wala. I like the message of this because it will be agreeable to most people. When we think of it, if you love your country, it means you do not only think of yourself, but all the people around you. You care for the well-being of other people, and only wish them well. You try to help others in the best way you can.

If you love your country, it means you are loyal and committed and that you are too with the people you encounter in your life. We have to love, praise, and fight for our own country and appreciate the things that it has to offer for us. This poem makes me proud to be a Filipino and proud to have a hero like Andres Bonifacio who fought and battled to save his fellowmen and country. He was not only thinking of himself, but also the sake of other people.

Sa Ilog Pasig ay sumasalunga ang Bapor Tabo. Salvi, Donya Victorina, Kap. Napag-usapan ang pagpapalalim ng ilog Pasig. Mungkahi ni Don Custodio: Ani Simoun namang kilalang tagapayo ng Kap. Gumawa ng tuwid na kanal na mag-uugnay sa lawa ng Laguna at sa look ng Maynila.

Umiikot ang epikong-bayan sa buhay ng pangunahing tauhan na si Lam-ang. Ngunit hindi na bumalik si Don Juan hanggang ipinanganak niya si Lam-ang. Itinanong ni Lam-ang kung nasaan ang kaniyang ama. Nang sinabi ng kaniyang ina na umalis ang kaniyang ama upang labanan ang mga Igorot, nag-ayos si Lam-ang at pumunta sa lugar ng mga Igorot kahit hindi pumayag ang kaniyang ina.

Nakita niya na nagsasagawa ng sagang ang mga Igorot. Pinagpapatay niya ang mga Igorot. Hinanap niya ang dalagang nagnangangalang Ines Kannoyan, anak ng pinakamayamang tao sa Kalanutian. Nasindak sa kaniya ang mga lumiligaw kay Ines Kannoyan. Nang malapit nang magsilang ng sanggol si Namongan, nilusob ng tribo ng Igorot ang nayon at pinatay ang maraming tauhan ni Don Juan. Sa laki ng galit, nilusob naman ni Don Juan ang mga Igorot upang ipaghiganti ang mga tauhan niya.

Hindi na nakabalik si Don Juan sa kanyang nayon.

Panahon ng Katutubo Bago pa man dumating ang mga Kastila sa Pilipinas, mayroon nang sining at panitikan ang mga sinaunang Pilipino. Karamihan sa mga panitikang ito ay pasalin-dila. May mga panitikan ring nasulat sa mga piraso ng kawayan, matitibay na kahoy at makikinis na bato. Dumating sila na ang pangunahing layunin ay ihasik ang Kristiyanismo, maghanap ng ginto at upang lalong mapabantog sa pamamagitan ng pagdaragdag ng kanilang nasasakop.

Manunulat daw ang papel ko sa mundo, dahil nakasulat na ako ng limang kuwento sa loob ng limang taon. Kung alin ang talagang ako ay ipinagtatanong ko pa rin. Kausapin ko kaya ang mga pader at bakod? Ang mga bingi at natutulog? Ang lasing at baliw? Hindi naman pagsasalita o pagsusulat lang pinuproblema sa buhay. Sana basta manunulat, susulat na lang basta at wala na siyang pinuproblema pa. Pero kung kuntento naman ang bituka ng tao, meron pa kayang magrereklamo? Problema pa lang ng tiyan iyon, hindi pa kasama ang problema ng kaluluwa at utak, ng kunsensiya at prinsipiyo.

Yung huli, bakit ba kasi nauso pa rin sa mundo? Paminsan-minsay pa-kritiko ang drama ko sa mundo, dahil nagkataon lamang na taong matanong ako. Sa pagbubusisi ng trabaho ng may trabaho, maraming nasagasaan, kaya marami ring nagagalit. Dito ako madalas ipako at isumpa ng aking kapuwa.